O porcelanie

Porcelana gości na rodzinnym stole od dziesiątek lat. Zarówno te nowoczesne jak i tradycyjne zestawy dziedziczone po babci towarzyszą nam na co dzień oraz podczas świąt.

Krótka historia

Tę najpiękniejszą, najszlachetniejszą odmianę ceramiki wynaleźli Chińczycy. Mieli do niej stosunek wyjątkowy – poświęcali jej tyle uwagi i teoretycznych rozważań, co Europejczycy malarstwu czy rzeźbie. Już w X w. Porcelana w Chinach była rozpowszechniona, a zachowane okazy świadczą, że przemysł ten stal na najwyższym szczeblu doskonałości. Tam też pojawili się pierwsi kolekcjonerzy porcelany – najstarsze zbiory liczą ponad 800 lat.

Wieść o chińskiej porcelanie przywiózł do Europy Marco Polo (1298 r.) Dwieście lat później Portugalczyk Vasco da Gama odkrył drogę morską do Indii, dzięki czemu aż do osiemnastego wieku sprowadzano z Azji nie tylko jedwab, przyprawy korzenne i rzadkie gatunki drewna, ale także porcelanę.

Była bardzo droga, droższa nawet od srebra, a handel nią przynosił ogromne zyski. W XVI-XVII w. na porcelanę stać było tylko przedstawicieli najwyższych kręgów społeczeństwa, a jednak możni chętnie otwierali dla niej sakiewki. Istniał bowiem przesąd, że porcelanowe naczynie rozpada się w zetknięciu z trucizną, podaną w potrawie lub napoju.

Rodzaje porcelany

Twarda porcelana jest wypalana aż do osiągnięcia dużej twardości w wysokiej temperaturze. Najważniejsze cechy to niska przezroczystość i wysoka zawartość kaolinu (ponad 50%). Zawartość ta sprawia że materiał ma większą gęstość i jest bardziej wytrzymały . Twarda porcelana nie zawiera popiołów kostnych.

Porcelana kostna rodzaj porcelany produkowanej ze spopielonych kości bydła, skalenia i kaolinu. Ta porcelana ma przeważnie biały lub kremowy kolor, jest przezroczysta pod światło. Ponieważ zawiera mniej kaolinu, jest bardziej krucha i mniej odporna na zarysowania.